You are here: Home Ταξιδι Η εμπειρία ενός ‘λευκού’ ταξιδιού… για σκι στο Παμπόροβο

Η εμπειρία ενός ‘λευκού’ ταξιδιού… για σκι στο Παμπόροβο

E-mail Εκτύπωση
pampodafgeor_resizeΗ οροσειρά της Ροδόπης, καθώς ανηφορίζαμε με τα δυο τζιπ και την πολυπληθή παρέα από την Ξάνθη προς τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα με προορισμό ένα από τα ομορφότερα χιονοδρομικά κέντρα της Βουλγαρίας, το Παμπόροβο, μας αποκάλυπτε
απρόσμενες φυσικές καλλονές. 
 
Τα ορεινά χωριά φυτεμένα με τις δικές τους νόρμες στον βουνίσιο όγκο, πασπαλισμένα με ελαφρύ χιόνι που σε ηρεμούσε μεθυστικά χώριζαν τις δυο πατρίδες, την Ελλάδα και την Βουλγαρία. Ο δρόμος που ακολουθούσε τους μυστικούς μαιανδρισμούς του βουνού…  άνοιξε τα σύνορα Θέρμες Ξάνθης – Ζλάτογκραντ στις 15 Ιανουαρίου 2010 και έδωσε την δυνατότητα της εύκολης διάβασης και για τις δυο πλευρές.

Λίγα χιλιόμετρα δρόμου χωρίζουν τους δυο λαούς…  αλλά τους ενώνει η ομορφιά που είναι ριζωμένη σε εκείνη την οροσειρά, που σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία ονομάστηκε έτσι, από την βασίλισσα της Θράκης, Ροδόπη, την οποία οι Θεοί μεταμόρφωσαν σε βουνό για να τιμωρήσουν την αλαζονεία της.  

pamporovotree1_resize

Περίπου μια ώρα μετά την αναχώρησή μας φτάσαμε στα σύνορα, στο τελωνείο του Αγίου Κωνσταντίνου… 
Το ελατοδάσος στολισμένο κυριολεκτικά με χιόνι που θύμιζε κρύσταλλα Swarovski σε καθήλωνε εκστατικά σε έναν σιωπηλό θαυμασμό που σου έκοβε την ανάσα.

Η πρώτη πόλη μετά τα σύνορα το Ζλάτογκραντ (Χρυσούπολη ή πόλη του Χρυσού) κομμένη από τον ποταμό Βάρμπιτσα στα δυο, παραπόταμο του Άρδα, με την παλιά πόλη απαράμιλλης ομορφιάς και ιδιαίτερου παραδοσιακού ενδιαφέροντος, μας χρωμάτισε ευεργετικά τις αρχικές εντυπώσεις.  
 
zlatograd__resize
Ζλάτογκραντ - Παλιά Πόλη

Είχα ακούσει τόσα πολλά, από ένα φίλο μου, έμπειρο χιονοδρόμο και λάτρη του βουνού για το Παμπόροβο που είχα την αίσθηση ότι θα βρεθώ σε μια χιονόπολη με τεράστια έλατα, όπου οι άνθρωποι θα γλιστρούν πάνω στο χιόνι αφήνοντας έννοιες…

Μετά τα Σμόλια, μια όμορφη πόλη που χρονολογείται από την 2η χιλιετία π.Χ. με αρχαιολογικό, ιστορικό και εθνολογικό ενδιαφέρον, το φυσικό τοπίο φλέρταρε ασυγκράτητα με τα μάτια μας… Το χιόνι, λευκό υφάδι αφέντευε διακριτικά πλαγιές και δέντρα… 15χλμ μετά φτάσαμε στον προορισμό μας.

theanopampΜια χιονοπολιτεία στην καρδιά της Ροδόπης στα 1.620 μ. υψόμετρο βγαλμένη από παραμύθι ξεπρόβαλλε στα αλήθεια μπροστά μας, όπως μου το είχαν περιγράψει… Έλατα που έφταναν τα 30μ. κρατούσαν περήφανα στα κλαδιά τους το δώρο του χιονιά. Ξενοδοχεία που άλλοτε θύμιζαν μοναστήρια και άλλοτε καλύβες… Κι ένα χρωματιστό πλήθος κόσμου που κατέβαζε από τα αυτοκίνητα τα χιονοπέδιλα και τον εξοπλισμό του σκι….

Εκεί στα πρανή της κορυφής του Παμπόροβου, λες και ο Θεός έχει σφαλίσει παραδεισένια εκείνο το κάλλος που σμιλεύει την ψυχή… και επιτρέπει στο λευκό ουράνιο τοπίο να αγγίζει ευεργετικά κάθε μνήμη που γεννιέται εκεί… 
Τα ξενοδοχεία πλημμυρισμένα από σκιέρ από διάφορες χώρες, Έλληνες, Άγγλους, Τούρκους…. Χιονοδρομικοί σύλλογοι με μικρούς και μεγάλους… έτοιμοι να κατακτήσουν τις πίστες ή ακόμη και τις εσωτερικές τους κορυφές… 
 
pistapamporovo
Οι ταβέρνες, οι ‘μεχανά’ έστελναν τις μυρωδιές από τις παραδοσιακές λιχουδιές στην ατμόσφαιρα… οι ορχήστρες με τους τραγουδιστές να τραγουδούν βουλγάρικα, τούρκικα και ελληνικά τραγούδια – ήταν τα πιο δημοφιλή – έδιωχναν κάθε σκέψη. Οι χοροί… φωτογραφικό αποτύπωμα από το ξεφάντωμα που σου χαρίζει η αίσθηση του λευκού…   
 
Ξημερώματα! Ανοίγοντας την μπαλκονόπορτα από το δωμάτιο του πολυόροφου ξενοδοχείου σε πνίγει η μεθυστική λευκή αρτηρία. Αναρωτιέσαι αν ξοδεύτηκε τόση ομορφιά εκεί πάνω ή είναι αποκύημα της φαντασίας σου… 
 
pamporvickyΜετά το απολαυστικό πρωινό, οι χιονοδρόμοι με τις στολές τους αποχωρούν για να απολαύσουν τις πίστες που ξεκινούν από την ψηλότερη κορυφή την Snejanka στα 1926 μ.  
 
Νοικιάζουν τα πέδιλα και τον εξοπλισμό από μαγαζιά που βρίσκονται σε κάθε σταθμό και πίνουν τον καφέ τους πριν ξεκινήσουν για να κατακτήσουν τις λευκές κατωφέρειες του βουνού. 

allpapo

Οι αρχάριοι σκιερ μαθαίνουν να ισορροπούν πάνω στα σκι τους, ακολουθώντας τις οδηγίες των δασκάλων. Δεν υπάρχει ηλικία για την μύηση στο σκι. Παιδάκια, έφηβοι και ενήλικες όλων των ηλικιών προσπαθούν να γλιστρήσουν στο χιόνι που μοιάζει με βαμβάκι, ‘τρώγοντας’ και αρκετές τούμπες που είναι απίστευτα διασκεδαστικές…
 
paporovogeotas_rΚι έπειτα η πίστα, κατάλευκη και επιβλητική κυρά… που άλλοτε σε αγκαλιάζει προστατευτικά με ήπια γλιστρήματα… κι άλλοτε αυστηρή σε επιτάσσει να την κατακτήσεις.

Εκεί… παρατηρείς 
 μικρούς και μεγάλους να αναπνέουν απάνεμα και να αφήνονται μοναδικά στην έλξη της πλανεύτρας φύσης.Τα τελεφερίκ είναι σαν τα άγρια άλογα που περνούν από απάτητες λευκές γωνιές, δίπλα από κλαδιά αγέρωχων ελάτων…. πάνω από λευκά απλώματα… και σε παρασύρουν σε ύψη εσωτερικής κατάνυξης.

Τι μπορείς να πεις, όταν ζεις σε ένα παραμύθι που πάντα ονειρευόσουν, αλλά δεν ήξερες ότι μπορείς να γίνεις κι εσύ ένα
ς ήρωας του;...
 
Άπειρη σκιέρ, αν θα τολμούσα να αυτοχαρακτηριστώ, το βουνό ήταν για μένα μια πρόκληση που έπρεπε δειλά δειλά να κατακτήσω.

Ποτέ δεν είχα ανέβει σε λευκή κορυφή, μεταφορικά και κυριολεκτικά… και τον τελευταίο καιρό ήταν η δεύτερη φορά. Δίπλα μου… ο ‘δάσκαλος’ μου!!!! ‘Κοίταζε μπροστά…. βάλε τα baton πίσω’…. ‘κοίταξε γύρω σου την ομορφιά… απόλαυσέ την’!!!!

Κι εγώ γλιστρούσα… με μικρή ταχύτητα, αλλά ένιωθα ελεύθερη!!!! Ήταν μια μικρή κατάκτηση με το σώμα και το μυαλό να μπορείς να γίνεσαι ένα με την ενέργεια του βουνού που ευεργετικά σου έστελνε το λευκό στρώμα για να απλώσεις ανάσες, να πετάξεις σκέψεις και θα αποθεώσεις την λέξη ελευθερία. 

Εκεί απόλαυσα τους δικούς μου φίλους, να πετούν πάνω στο χιόνι και να με συναρπάζουν με την τολμηρή αγάπη τους για ό,τι ξεχωριστό και διαφορετικό! 
 
pamporovocompany_resizeΕκεί στις λευκές πίστες του βουνού της Ροδόπης… που η φύση στέλνει από τα δάση της Σταυρούπολης στην άλλη πλευρά τους ήχους από την λύρα του Ορφέα, εκεί ο χιονοδρόμος κατακτά μυσταγωγικά την φύση με τις λευκές καλλονές, αλλά κυρίως μπορεί να αισθάνεται ότι υπάρχουν μέρη μαγικά και παραμυθένια που πρέπει να τα νιώσει… για να αισθανθεί το μεγαλείο της ζωής!

Θερμά ευχαριστώ τον Τάσο Θεοδωρακέα - δάσκαλο για όλους μας - που μας παρέσυρε στη νέα εμπειρία του σκι και τους συνταξιδιώτες μου:  Βαγγέλη Μαθά, Θεανώ Καρατσιουμπάνη, Δάφνη Θεοδωρακέα και Γιώργο – Νεκτάριο Δελή!
 
από τη Βίκυ Μπαφατάκη 
Φεβρουάριος 2014 
 
 

People news