«TIME»: Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2019. Η λίστα των δημοσιογράφων του εμβληματικού περιοδικού και η έκπληξη της πρώτης θέσης «TIME»: Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2019. Η λίστα των δημοσιογράφων του εμβληματικού περιοδικού και η έκπληξη της πρώτης θέσης
Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος του χρόνου και το κλείσιμο ακόμα μιας δεκαετίας, οι λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς που φεύγει, είναι πολλές και... «TIME»: Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2019. Η λίστα των δημοσιογράφων του εμβληματικού περιοδικού και η έκπληξη της πρώτης θέσης

Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος του χρόνου και το κλείσιμο ακόμα μιας δεκαετίας, οι λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς που φεύγει, είναι πολλές και αφορούν κυρίως τον χώρο του πολιτισμού και συγκεκριμένα της ποπ κουλτούρας.

Το περιοδικό TIME δημοσίευσε τη λίστα με τις δέκα καλύτερες ταινίες που κυκλοφόρησαν το 2019 και προβλέπονται να μας απασχολήσουν πολύ τους επόμενους μήνες, με την έναρξη της περιόδου των βραβείων τον Ιανουάριο και μέχρι τα Οσκαρ.

Αυτή είναι η λίστα του περιοδικού, από την λιγότερο αγαπημένη μέχρι την κορυφή:

10. Επικίνδυνες Κυρίες (Hustlers)

Μια παρέα από στρίπερς στην Νέα Υόρκη κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης του 2008, βλέπουν τους πελάτες τους και τα εισοδήματά τους να εξανεμίζονται. Με αρχηγό τη φιλόδοξη χωρισμένη μητέρα Ντόροθι (Κόνστανς Γου) και με τη βοήθεια της βετεράνου στρίπερ Ραμόνα (Τζένιφερ Λόπεζ) θα ενώσουν τις δυνάμεις τους κλέβοντας και εξαπατώντας πλούσιους άντρες της Γουόλ Στριτ. Το σχέδιο τους δουλεύει με μεγάλη επιτυχία μέχρι που τα πράγματα αρχίζουν να βγαίνουν εκτός ελέγχου.

Σκηνοθεσία: Μάριελ Χέλερ

9. A Beautiful Day In The Neighborhood

Ο Τομ Χανκς υποδύεται τον Μίστερ Ρότζερς, αγαπημένη παιδική τηλεοπτική προσωπικότητα. Οταν ο δημοσιογράφος Τομ Τζουνόντ καλείται να γράψει ένα προφίλ του Ρότζερς και γνωρίζει άγνωστες αλλά όμορφες πτυχές του καλοσυνάτου αγαπημένου προσώπου της Αμερικής, οι δυο τους θα γίνουν δυο πολύ καλοί φίλοι.

Σκηνοθεσία: Μάριελ Χέλερ

8. Με Λένε Dolemite (Dolemite Is My Name)

Στο Λος Άντζελες του ’70, ο επίδοξος κωμικός Ρούντι Ρέι Μουρ πιάνει την καλή με το προκλητικό alter ego του, τον Dolemite. Αλλά τα ρισκάρει όλα για τη μεγάλη οθόνη.

Σκηνοθεσία: Γκρεγκ Μπρούερ

7. Στα Μαχαίρια (Knives Out)

Όταν ο φημισμένος συγγραφέας Harlan Thrombey βρίσκεται νεκρός στην έπαυλή του έπειτα από τον εορτασμό των 85ων γενεθλίων του, ο πάντα περίεργος αλλά και ευγενής Ντετέκτιβ Benoit Blanc προσλαμβάνεται μυστηριωδώς για να ερευνήσει το έγκλημα. Από την δυσλειτουργική οικογένεια, ως το αφοσιωμένο υπηρετικό προσωπικό ο Blanc βρίσκεται μπροστά σε ένα ιστό από παραπλανητικά στοιχεία και ψέματα που τον εμποδίζουν να αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από τον πρόωρο θάνατο του Harlan. Με ένα all-star cast το ΣΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ είναι μία διασκεδαστική, έξυπνη και στιλάτη ταινία μυστηρίου που εγγυάται ότι κανείς από τους θεατές δεν θα βρει τον ένοχο πριν το τέλος της.

Σκηνοθεσία: Ράιαν Τζόνσον

6. Παράσιτα (Parasite)

Η οικογένεια των Κιμ είναι αγαπημένη, αλλά είναι όλοι τους άνεργοι και το μέλλον τους διαγράφεται ζοφερό. Ο γιος της οικογενείας βρίσκει δουλειά ως καθηγητής ιδιαιτέρων κι ελπίζει επιτέλους σε σταθερό εισόδημα. Κουβαλώντας τις προσδοκίες όλης του της οικογένειας, πηγαίνει για συνέντευξη στο σπίτι των Παρκ- ιδιοκτητών μια διεθνούς εταιρίας πληροφορικής, για να συναντήσει την κυρία του σπιτιού. Μετά την πρώτη αυτή συνάντηση, ξεκινάει ένας χείμαρρος ατυχών συμβάντων.

Σκηνοθεσία: Μπονγκ Τζουν-χο

5. Μικρές Κυρίες (Little Women)

Η σεναριογράφος και σκηνοθέτης Γκρέτα Γκέργουϊκ (Lady Bird) με τις Μικρές Κυρίες της κατάφερε να δώσει μια νέα πνοή στην κλασσική νουβέλα και στα γραπτά της Λουίσα Μέι Αλκοτ και να ξεδιπλώνει τον χαρακτήρα της Τζο Μαρτς, το συγγραφικό alter ego της, που αντανακλά στην μυθιστορηματική ζωή της.
Στην εκδοχή της Γκέργουικ, η γεμάτη αγάπη ιστορία της οικογένειας Μαρτς – τέσσερα νεαρά κορίτσια, η καθεμία από τις οποίες είναι αποφασισμένη να ζήσει την ζωή της όπως θέλει – είναι άφθαρτη μέσα στο χρόνο και παράλληλα, στέκει επίκαιρη.

Σκηνοθεσία: Γκρέτα Γκέργουϊκ

4. Ιστορία Γάμου (Marriage Story)

Το διεισδυτικό και συμπονετικό πορτρέτο της διάλυσης ενός γάμου και μιας οικογένειας που θέλει να παραμείνει ενωμένη.

Σκηνοθεσία: Νόα Μπόμπακ

3. Κάποτε …στο Χόλιγουντ (Once Upon A Time in Hollywood)

To Κάποτε… στο Χόλιγουντ, του Κουέντιν Ταραντίνο επισκέπτεται το Λος Άντζελες του 1969, όπου όλα αλλάζουν, όταν ο διάσημος τηλεοπτικός αστέρας Ρικ Ντάλτον (Λεονάρντο ΝτιΚάπριο) και ο επί χρόνια κινηματογραφικός του «παρτενέρ», που εκτελεί χρέη κασκαντέρ, Κλιφ Μπουθ (Μπράντ Πιτ) βρίσκονται σε μια βιομηχανία που δεν μπορούν πλέον να αναγνωρίσουν.

Σκηνοθεσία: Κουέντιν Ταραντίνο

2. Ο Ιρλανδός (The Irishman)

Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ο Αλ Πατσίνο και ο Τζο Πέσι πρωταγωνιστούν στον ”Ιρλανδό” του Μάρτιν Σκορσέζε, μια επική ιστορία για το οργανωμένο έγκλημα στη μεταπολεμική Αμερική, μέσα από τα μάτια του βετεράνου του Β′ Παγκόσμιου Πολέμου Φρανκ Σίραν, ενός απατεώνα και εκτελεστή που συνεργάστηκε με διαβόητες μορφές του 20ού αιώνα. Καλύπτοντας διαφορετικές δεκαετίες, η ταινία παρουσιάζει ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια της Αμερικανικής Ιστορίας, την εξαφάνιση του θρυλικού ηγέτη του εργατικού συνδικάτου Τζίμι Χόφα, και μας ταξιδεύει με μοναδικό τρόπο στα μυστικά μονοπάτια του οργανωμένου εγκλήματος: τις εσωτερικές διαδικασίες, τις αντιπαλότητες και τις διασυνδέσεις με πολιτικούς.

Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε

1. Πόνος και Δόξα (Pain and Glory)

Η ταινία «Πόνος και Δόξα» διηγείται μια σειρά από συναντήσεις που πραγματοποίησε ο Σαλβαδόρ Μάγιο, ένας σκηνοθέτης του κινηματογράφου που είναι πλέον στην παρακμή του. Κάποιες διαδραματίζονται στο παρόν, άλλες τις θυμάται: την παιδική του ηλικία στη δεκαετία του ’60, τη στιγμή που μετανάστευσε μαζί με τους γονείς του σε ένα χωριό στη Βαλένθια αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, την πρώτη του ερωτική επιθυμία, τον πρώτο του έρωτα στη Μαδρίτη τη δεκαετία του ’80, τον πόνο αυτού του χωρισμού ενώ ο έρωτας ήταν ακόμα έντονος, τη συγγραφή ως τη μόνη θεραπεία να ξεχνάς ό,τι δεν ξεχνιέται, την πρώτη επαφή με το σινεμά, και το απέραντο κενό που δημιουργεί η αδυναμία να συνεχίζεις να κάνεις ταινίες. Το «Πόνος και Δόξα» μιλάει για τη δημιουργία, για την δυσκολία να την διαχωρίζεις από τη ίδια τη ζωή και για τα πάθη που της δίνουν νόημα και ελπίδα. Εξερευνώντας το παρελθόν του, ο Σαλβαδόρ ανακαλύπτει την άμεση ανάγκη να το διηγηθεί λεπτομερώς, και μέσα από αυτό βρίσκει τη σωτηρία του.

Σκηνοθεσία: Πέδρο Αλμοδόβαρ

Πηγή: ΤΙΜΕ & huffingtonpost.gr

No comments so far.

Be first to leave comment below.

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: