Η Τριανταφυλλιά…
Μάιος, ξύπνημα Σαββάτου. Ο κύριος Βαγγέλης έριξε δυο δροσερές χούφτες νερό στο πρόσωπο του. Πήρε την πικέ πετσέτα και σκούπισε βιαστικά τα μάτια του. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και πήγε στο κουζινάκι. Έβαλε φλόγα στο καμινέτο, έψησε τον καφέ και βγήκε στην μικρή αυλή να κάνει ένα τσιγάρο. Ήπιε μια... Read more
Είσαι οι αισθήσεις μου…
Το φως σου διαπερνά τις γρίλιες του παραθύρου και λούζει το δωμάτιό μου αυτό το πρωινό του Σεπτέμβρη. Ο αιγαιοπελαγίτικος αγέρας σου ανακατεύει τα χρυσά μου μαλλιά, ενώ κολυμπώ μες τα καθάρια σου γαλανά νερά. Τα χέρια σου οργώνουν σα μάνα γη το σώμα μου και αγγίζουν τα όνειρά... Read more
Άλλος κόσμος… είσαι έτοιμη γι’ αυτό το ταξίδι
Μοναδικό αντικείμενο στο δωμάτιο είναι μια λάμπα πετρελαίου στο ξύλινο πάτωμα. Το ημίφως δεν μου αρέσει. Πλησιάζω για να τη δυναμώσω. Το χέρι μου μένει να αιωρείται, πριν καν την αγγίξω. Το πετρέλαιο είναι ελάχιστο. Αν δυναμώσω τη λάμπα… Το σκοτάδι το τρέμω. Μένω υπνωτισμένη να παρακολουθώ το πετρέλαιο... Read more
Ο «χωματόδρομος»…
Η άνοιξη είχε μπει για τα καλά.. Η Σαρακοστή έφτανε στην κορύφωσή της.. Οι πασχαλιές είχαν ανθίσει, οι γειτονιές μύριζαν φρεσκοψημένο τσουρέκι. Η φυσικοθεραπεύτρια χτύπησε το κουδούνι της πολυτελέστατης κατοικίας. H υπηρέτρια άνοιξε την πόρτα. Η Ντίνα, ιδιοκτήτρια του πανάκριβου διαμερίσματος, υποδέχθηκε με το ίδιο ψυχρό βλέμμα την «γυμνάστρια».... Read more
Γάλα Καρύδας…

Γάλα Καρύδας…

ΙΣΤΟΡΙΕΣ 15 Οκτωβρίου 2017 0

Ανοίγει τα μάτια και με κοιτάζει. Στην πραγματικότητα κανείς άλλος δεν θα καταλάβαινε ότι κοιτάζει εμένα. Εγώ όμως, μπορώ και ξεχωρίζω πια πότε απευθύνεται σ’ εμένα. Όταν η ασθένεια άρχισε να χτυπάει και τα μάτια της, δυσκολεύτηκα πολύ μέχρι να μάθω να ξεχωρίζω αν κοίταζε εμένα, κάποιον ή κάτι... Read more
Ο τρόπος που λένε «σ’ αγαπώ»…
Εκείνος καστανός με ηλιοκαμένο πρόσωπο, κακόγουστα παπούτσια και μπουφάν, κακοκουρεμένη σβερκάδα και εντυπωσιακό γυαλί ηλίου, παίρνει με τα ξερά και ταλαιπωρημένα χέρια του, το cd με τα «παλιά λαϊκά» και το βάζει στη «διαπασών» του χαμηλωμένου αυτοκινήτου του… Ακούστηκε το νταηλίκι του σε όλο το χωριό… Εκείνη γεματούλα, μόλις... Read more
Το τερατόσπιτο… o κουρελής & η νεράιδα
Μεσημέρι, αμέσως μετά το μεσημεριανό γεύμα ξάπλωσε στο κρεβατάκι και άρχισε το όνειρα. «Ουφ! Τους βαρέθηκα να μαλώνουν όλη μέρα. Στο δωμάτιό μου έχει ησυχία»… Σκέφτηκε για τους γονείς του και άρχισε να κοιτάζει επίμονα το ταβάνι. Σήμερα έχει χορό η τάξη του στο Δημοτικό σχολείο και είναι ημέρα... Read more
Με μάτια ερωτηματικά…
Ήταν μια άνοιξη σαν τόσες άλλες, μία ακόμα γυναίκα λίγο πριν τη δύση μιας συνηθισμένης μέρας. Πίστευα ότι εκείνην τη γυναίκα δε θα την ξανάβλεπα. Δεν ήταν τόσο η ασθένεια του σώματος, μα ήταν το «όχι» στη ζωή της, η παραδοχή του τέλους που πλησίαζε κι η υποταγή της στη... Read more
Σε μια στιγμή λύνεται η βάρκα και αρμενίζει στην απρόσμενη χαρά…
Σε μια μικρή γωνιά που την ονόμασα γραφείο αγκαλιάζω τις σιωπές μου. Χιλιοειπωμένοι ήχοι που ζητούν ανταπόκριση… θρονιάζονται μέσα σε λέξεις στάζοντας  χαρά, δάκρυα, απογοήτευση, κορυφή και θορυβώδη ανεβάσματα στα πρανή της ψυχής… Έβαψα με χρώματα τις αληθινές συναντήσεις της ζωής μου. Θέριεψε το κόκκινο του πάθους δακρυσμένο από... Read more
Το τριαντάφυλλο του ανέμου…
Φύσηξε αεράκι και παρατηρούσα το κόκκινο τριαντάφυλλο στην αυλή της Ρεγγίνας. Θυμήθηκα το φυλαχτό καλοτυχίας που φοράει ένας φίλος Ιταλός το τριαντάφυλλο του ανέμου. Η Ρεγγίνα έφερε τους καφέδες. «Κοίτα το τριαντάφυλλο» της είπα. Όταν φυσάει κουνιέται πάντα με την φορά του ανέμου, για να μην φύγουν τα ροδοπέταλά... Read more