Ονομάζομαι Βασίλειος Νικόλαος Βιτσιλόγιαννης είμαι δημοσιογράφος, ο οποίος κατέχω τη θέση του αρχισυντάκτη στο Greece Now, ένα πολυτελές περιοδικό που κυκλοφορεί ως ένθετο στο Harper’s Bazaar Arabia. Η δημοσιογραφική μου καθοδήγηση επεκτείνεται και στο περιοδικό FunViews, αποδεικνύοντας την ευελιξία μου στο χώρο των μέσων ενημέρωσης. Είμαι επίσης παρουσιαστής της εβδομαδιαίας ενημερωτικής εκπομπής 7 Days Report, η οποία μεταδίδεται από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς SDW και Strimonika, με επεισόδια διαθέσιμα σε πλατφόρμες όπως το Spotify, το Amazon UK και το Apple Podcasts.
Γεννήθηκα στην Αθήνα, έζησα και σπούδασα στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αποκτώντας πτυχία στη Γλωσσολογία και τις Πολιτικές Επιστήμες και μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις. Η επαγγελματική μου πορεία με έχει οδηγήσει σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών περιόδων στον Καναδά, τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου συνεργάστηκα με πολυάριθμα μέσα ενημέρωσης. Η αφοσίωσή μου στη δημοσιογραφία αποδεικνύεται μέσα από τις ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις του με διεθνείς διασημότητες για πλατφόρμες όπως το Greek City Times (Αυστραλία), το BCI24News (Καναδάς), το The Buzz (Αραβικός κόσμος), το ActiveNews UK και το PeopleNews (Ελλάδα).
Πέρα από τη δημοσιογραφική μου δραστηριότητα, έχω συμβάλει και εργαστεί στην ανθρωπιστική οργάνωση Small World ως συντονιστής μέσων ενημέρωσης, υπό την αιγίδα του Σείχη του Άμπου Ντάμπι που επικεντρώνεται σε ζητήματα που αφορούν τα παιδιά. Αυτός ο συνδυασμός δημοσιογραφικής εμπειρίας και κοινωνικής ευαισθησίας αντικατοπτρίζει τη δέσμευσή μου στη δημιουργία ιστοριών με αντίκτυπο.
Το στυλ συνέντευξής μου διακρίνεται για την ενσυναίσθησή μου και επιδιώκω να δημιουργώ ένα χαλαρό κλίμα που ενθαρρύνει τον ανοιχτό διάλογο με τους καλεσμένους μου. Αυτή η προσέγγιση όχι μόνο ενισχύει την ποιότητα των συνεντεύξεων, αλλά και προάγει τη δημιουργία μακροχρόνιων σχέσεων με σημαντικές προσωπικότητες του χώρου της ψυχαγωγίας και του πολιτισμού.
Στο προσεχές μέλλον, πρόκειται να λανσάρω ένα νέο τηλεοπτικό εγχείρημα με τίτλο ON in Life, σε συνεργασία με δύο οργανισμούς. Η πρωτοβουλία αυτή υπόσχεται να αναδείξει περαιτέρω το ταλέντο και τη δέσμευσή μου στην παρουσίαση συναρπαστικών αφηγήσεων στον τομέα του ιατρικού τουρισμού.
Με πάνω από δύο δεκαετίες εμπειρίας στη δημοσιογραφία και τις δημόσιες σχέσεις, ελπίζω να παραμείνω μια εξέχουσα φωνή στον κλάδο, αφοσιωμένος στην αποκάλυψη άγνωστων ιστοριών και στη σύνδεση με το παγκόσμιο κοινό.
Η στιγμή που έγινε η πρώτη ανάμνηση της ζωής σου:
Θυμάμαι τη στιγμή που είδα τη βαλίτσα έτοιμη, ακουμπισμένη δίπλα στην πόρτα και η καρδιά μου γέμισε ενθουσιασμό. Ήξερα πως επιτέλους θα πηγαίναμε διακοπές με τους γονείς μου. Ο πατέρας μου κρατούσε μια παλιά φωτογραφική μηχανή — εκείνη που πάντα έπαιρνε μαζί του σε ταξίδια — και αυτό έκανε τη στιγμή ακόμα πιο ξεχωριστή. Το να φεύγω ταξίδια από μικρός χαρά, ξεγνοιασιά και οικογενειακή θαλπωρή.
Η αξέχαστη στιγμή στο σχολείο:
Μια αξέχαστη στιγμή από το σχολείο ήταν η επαφή μου με τα άλλα παιδιά. Ήταν η πρώτη φορά που ήρθα πραγματικά κοντά με συνομηλίκους και άρχισα να παρατηρώ τον τρόπο που σκέφτονταν. Προσπαθούσα να καταλάβω γιατί πολλοί από αυτούς έμοιαζαν να περιορίζονται από τα αυστηρά κοινωνικά πλαίσια της εποχής. Ήταν η δεκαετία του ’80, και τα παιδιά μεγάλωναν με προκαθορισμένους ρόλους, στερεότυπα και προσδοκίες που έμοιαζαν ασφυκτικά. Η εμπειρία αυτή με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα τη διαφορετικότητα στη κοινωνία και να αναπτύξω ενσυναίσθηση, στοιχεία που με συνόδευσαν σε όλη μου τη ζωή.
Τη στιγμή που αποκάλυπτες μια ζαβολιά σου…
Από μικρός ήμουν γεμάτος ζαβολιές δεν άφηνα ευκαιρία να πάει χαμένη! Έστηνα παγίδες, έκρυβα πράγματα, έκανα φάρσες στους γονείς μας και, φυσικά, παρακινούσα και τον αδερφό μου να συμμετέχει. Ήμασταν αχτύπητο δίδυμο, γελώντας μέχρι δακρύων κάθε φορά που σκαρώναμε κάτι καινούριο. Όμως, η καλύτερη στιγμή από όλες ήταν το μπουγέλωμα! Δεν χρειαζόταν να αποκαλύψω τίποτα. Ήταν εμφανές. Με κουβάδες, νεροπίστολα και μπουκάλια, μετατρέπαμε την αυλή σε πεδίο μάχης. Οι φωνές, τα γέλια και το κυνηγητό κάτω από τον ήλιο έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη μου ως οι πιο ξέγνοιαστες στιγμές των παιδικών μας χρόνων.
Μια ευτυχισμένη παιδική στιγμή…
Έχω πολλές ευτυχισμένες στιγμές από την παιδική μου ηλικία, γιατί οι γονείς μου ήταν πολύ μπροστά για την εποχή τους. Μου έδωσαν αγάπη, ελευθερία και εμπιστοσύνη, ενώ ταυτόχρονα με δίδαξαν να σκέφτομαι ανεξάρτητα και να σέβομαι τον εαυτό μου και τους άλλους. Δεν φοβήθηκαν να πάνε κόντρα στις κοινωνικές νόρμες και να με μεγαλώσουν με αρχές που σήμερα θεωρούνται αυτονόητες, αλλά τότε ήταν πρωτοποριακές. Με στήριξαν σε κάθε επιλογή μου και με ενθάρρυναν να ακολουθήσω τα όνειρά μου. Γι’ αυτό και νιώθω ευγνωμοσύνη η στάση τους σημάδεψε θετικά τη ζωή μου.
Η στιγμή που ένιωσες το πρώτο καρδιοχτύπι
Το πρώτο καρδιοχτύπι μου ήταν με τη δασκάλα του νηπιαγωγείου μου. Θυμάμαι πως κάθε της χαμόγελο έκανε την καρδιά μου να χτυπά πιο δυνατά, χωρίς να καταλαβαίνω ακριβώς το γιατί. Ήταν όμορφη, καλή και πάντα πρόθυμη να ακούσει. Ολοένα και σκαρφιζόμουν τρόπους για να τραβήξω την προσοχή της: ζωγράφιζα “κατά λάθος” εκτός γραμμών, έκανα πως δεν ξέρω κάτι για να έρθει κοντά και να μου το εξηγήσει. Ήθελα απλώς να με προσέξει, να με ξεχωρίσει. Ήταν το πρώτο γλυκό σκίρτημα της καρδιάς μου.
Μια στιγμή ‘αφόρητης τρέλας’
Η ζωή μου ήταν και είναι γεμάτη τρέλα — από μικρές αυθόρμητες στιγμές μέχρι μεγάλες αποφάσεις που πήρα χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν ακολούθησα ποτέ τον “σωστό” δρόμο προτίμησα να ακούω την καρδιά μου, ακόμα κι όταν όλα έμοιαζαν αβέβαια. Έχω κάνει λάθη, έχω ρισκάρει, έχω αγαπήσει με πάθος και έχω πληγωθεί με τον ίδιο τρόπο. Ζω την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία, γιατί η ρουτίνα με τρομάζει περισσότερο απ’ το άγνωστο. Την βαριέμαι. Η τρέλα είναι η σπίθα μου, η δύναμη που με ωθεί να συνεχίζω, να ονειρεύομαι, να τολμώ.
Μια υπέροχη στιγμή με τους φίλους σου
Τα χρόνια στο Κολλέγιο και έπειτα στο Πανεπιστήμιο ήταν γεμάτα υπέροχες, έντονες στιγμές που χαράχτηκαν βαθιά στη μνήμη. Από τα πρώτα άγχη των εξετάσεων μέχρι τις ξέγνοιαστες βραδιές με φίλους, κάθε στιγμή είχε τη δική της ξεχωριστή αξία. Οι φιλίες που δημιουργήθηκαν, τα γέλια, οι απογοητεύσεις, οι επιτυχίες και οι αποτυχίες συνέθεσαν ένα μωσαϊκό εμπειριών που διαμόρφωσε την προσωπικότητά μου. Ήταν μια περίοδος αναζήτησης, ελευθερίας και ωρίμανσης, που θα θυμάμαι πάντα με νοσταλγία και ευγνωμοσύνη για όλα όσα μας προσέφερε.
Η στιγμή που έφυγες από το σπίτι για (π.χ. σπουδές…..)
Η στιγμή που έπρεπε να φύγω από το σπίτι για να σπουδάσω στο εξωτερικό με φόβισε λίγο. Ήταν η πρώτη φορά που θα άφηνα πίσω την οικογένεια, τους φίλους και τη σιγουριά της καθημερινότητας στην Ελλάδα. Ωστόσο, μέσα μου ήξερα πως αυτή η απόφαση θα με οδηγούσε σε κάτι καλύτερο. Πίστευα βαθιά ότι μακριά από την Ελλάδα θα είχα περισσότερες ευκαιρίες για προσωπική εξέλιξη, ποιοτικές σπουδές και επαγγελματική αποκατάσταση. Ήταν η αρχή μιας νέας ζωής, γεμάτης προκλήσεις και προοπτικές.
Δυο στιγμές από τα φοιτητικά σου χρόνια…
Από τις πιο έντονες στιγμές των φοιτητικών μου χρόνων ήταν τα ταξίδια και οι έρωτες. Κάθε ταξίδι μια μικρή απόδραση από την καθημερινότητα, κάθε έρωτας μια ιστορία με πάθος και ανεμελιά. Το διάβασμα υπήρξε πάντα δεδομένο και οργανωμένο ήξερα πότε και πώς να μελετήσω, χωρίς να χάνω τη χαρά της εμπειρίας. Οι μέρες γεμάτες συζητήσεις, εξερεύνηση νέων τόπων και ανθρώπων και νύχτες που τελείωναν με μουσική και όνειρα. Ήταν μια περίοδος γεμάτη ζωή, όπου μάθαινα όχι μόνο από τα βιβλία, αλλά και από όλα όσα ζούσα έξω από την τάξη.
Εκείνη η στιγμή που αποφάσισες να ασχοληθείς με τις Πολιτικές Επιστήμες ….
Αποφάσισα να σπουδάσω Πολιτικές Επιστήμες γιατί πιστεύω βαθιά ότι η κατανόηση των θεσμών, των νόμων και της λειτουργίας του κράτους αποτελεί θεμέλιο για μια υγιή κοινωνία. Μέσα από αυτή τη γνώση, θέλω να συμβάλω ενεργά στο γενικό καλό, να κατανοήσω τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μου και να προτείνω ουσιαστικές λύσεις. Οι Πολιτικές Επιστήμες δεν είναι μόνο θεωρία είναι το εργαλείο για να χτίσουμε μια πιο δίκαιη και αποτελεσματική κοινωνία. Η επιθυμία μου είναι να προσφέρω ουσιαστικά στη δομή και την πρόοδο της κοινωνίας.
Η κορυφαία στιγμή μέχρι τώρα στην επαγγελματική σου πορεία (όχι απαραίτητα επιτυχίας…)
Η γνωριμία μου με σημαντικά πρόσωπα από διάφορους χώρους μέσα από τη δημοσιογραφία μου έδωσε μια μοναδική εικόνα για τον κόσμο της επιτυχίας. Παρόλο που πολλοί θεωρούν αυτούς τους ανθρώπους σημαντικούς και τους θαυμάζουν, συχνά ανακαλύπτεις πως είναι βαρετοί και επιφανειακοί. Ζουν ένα όνειρο που τους έχουν δημιουργήσει οι άλλοι, χωρίς να το έχουν κερδίσει πραγματικά. Η αγνοία τους είναι αυτή που τους κρατά σε αυτή τη θέση, ενώ στην πραγματικότητα πολλοί απλώς παίζουν έναν ρόλο. Αυτή η διαπίστωση με έκανε πιο κριτικό απέναντι στα στερεότυπα της “σημαντικότητας.”
Στιγμές ενός ταξιδιού…
Τα ταξίδια είναι για μένα πηγή έμπνευσης και χαράς. Απολαμβάνω κάθε στιγμή που περνάω σε νέα μέρη, καθώς κάθε προορισμός κρύβει μοναδικές εμπειρίες και ιστορίες. Μέσα από τα ταξίδια μου, γνωρίζω διαφορετικούς πολιτισμούς, ανθρώπους και παραδόσεις που διευρύνουν τους ορίζοντές μου. Κάθε γωνιά του κόσμου έχει κάτι να μου προσφέρει και γι’ αυτό θέλω να εξερευνώ συνεχώς. Τα ταξίδια με γεμίζουν ενέργεια και με βοηθούν να κατανοώ καλύτερα τον κόσμο γύρω μου. Η αγάπη μου για το ταξίδι δεν σταματά ποτέ, γιατί κάθε ταξίδι είναι και μια νέα περιπέτεια.
Η στιγμή που γνώρισες έναν σημαντικό άνθρωπο…
Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που η κοινωνία τους θεωρεί σημαντικούς, είτε λόγω της φήμης, της θέσης τους ή των χρημάτων τους. Ωστόσο, για μένα, οι πραγματικά σημαντικοί άνθρωποι δεν είναι αυτοί που απλώς ξεχωρίζουν εξωτερικά, αλλά εκείνοι που με τις πράξεις τους συμβάλλουν ουσιαστικά στην κοινωνία. Είναι αυτοί που βοηθούν τους άλλους, προάγουν την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά, που εργάζονται σκληρά για να κάνουν τον κόσμο καλύτερο, χωρίς να αναζητούν δόξα ή αναγνώριση. Η σημασία τους μετριέται από το πόσο θετικό αποτύπωμα αφήνουν γύρω τους και όχι από τα λόγια ή τις εμφανίσεις τους.
Η στιγμή της γνωριμίας με τον/την σύντροφό σου ή έναν μεγάλο έρωτα…
Από μεγάλους έρωτες άλλο τίποτα. Λίγους έρωτες κυνήγησα, πολλοί όμως κυνήγησαν εμένα. Ο έρωτας όμως δεν έχει κανόνες ούτε λογική είναι μια φωτιά που καίει μέσα μας, ανεξάρτητα από το αν έχει μέλλον ή όχι. Τον ζεις σαν να είναι η τελευταία στιγμή, χωρίς να σκέφτεσαι τι θα φέρει το αύριο. Μπορεί να μην υπάρχει συνέχεια, μπορεί να καταλήξει σε αποχωρισμό ή πόνο, αλλά ο έρωτας πάντα αξίζει γιατί σε κάνει να νιώθεις ζωντανός. Είναι το πιο παράφορο και αληθινό συναίσθημα που μας συντροφεύει.
Εκείνη η στιγμή που ομολόγησες στον εαυτό σου ότι ερωτεύτηκες…
Όταν ερωτεύομαι, πάντα λέω στον εαυτό μου πως ερωτεύτηκα πάλι τα ίδια. Είναι σαν να ζωντανεύουν ξανά τα ίδια συναισθήματα, οι ίδιες αναμνήσεις και οι ίδιες προσδοκίες που είχα στο παρελθόν. Κάθε φορά νιώθω την ίδια ένταση, τον ίδιο ενθουσιασμό αλλά και την ίδια αμφιβολία. Παρόλο που ξέρω πως η αγάπη μπορεί να πληγώσει, δεν μπορώ να αντισταθώ στο μαγικό αυτό συναίσθημα. Ερωτεύομαι με την ίδια αθωότητα και ελπίδα, σαν να είναι η πρώτη φορά, ακόμα κι αν ξέρω πως ίσως να είναι και η τελευταία.
Εκείνη η στιγμή που ένιωσες ευτυχία…
Η ευτυχία που νιώθω είναι βαθιά όταν βλέπω δικαιοσύνη να επικρατεί στη ζωή. Όταν δεν υπάρχει αδικία και οι άνθρωποι που αξίζουν πραγματικά αναγνωρίζονται, τότε νιώθω γαλήνη και ικανοποίηση. Αντιθέτως, με πληγώνει όταν αυτοί που δεν αξίζουν παίρνουν τη θέση που δεν τους ανήκει, γιατί αυτό διαστρεβλώνει την ισορροπία και τον σεβασμό που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους. Η αίσθηση της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας είναι η βάση της πραγματικής ευτυχίας για μένα, γιατί τότε αισθάνομαι ότι όλα λειτουργούν σωστά και η ζωή έχει νόημα.
Η στιγμή που απογοητεύτηκες…
Απογοητεύομαι βαθιά κάθε φορά που βλέπω το περιβάλλον να πεθαίνει μπροστά στα μάτια μας. Η καταστροφή των δασών, η ρύπανση των ποταμών και η εξαφάνιση πολλών ειδών ζώων με γεμίζουν θλίψη και αγανάκτηση. Είναι σοκαριστικό να συνειδητοποιώ πως η ανθρώπινη απληστία και η αμέλεια οδηγούν στην καταστροφή του πλανήτη μας. Όλοι μας πρέπει να αναλάβουμε δράση και να προστατέψουμε τη φύση πριν να είναι πολύ αργά. Η σωτηρία του περιβάλλοντος δεν είναι επιλογή, αλλά αναγκαιότητα για το μέλλον των επόμενων γενιών.
Μια στιγμή που σε πλημμύρισε φόβο…
Δεν μεγάλωσα σε μια οικογένεια που μου δημιουργούσε φόβους ή ανασφάλειες. Αντίθετα, η αγάπη και η στήριξη ήταν πάντα παρούσες. Παρόλα αυτά, ένιωθα φόβο μπροστά στους ανθρώπους που, χωρίς σκέψη ή γνώση, παίρνουν αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή των άλλων. Φοβόμουν αυτούς που με έλλειψη σοβαρότητας και λογικής επιβάλλουν τη θέλησή τους, χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες. Αυτός ο φόβος δεν ήταν αδυναμία, αλλά μια ένδειξη σεβασμού προς τη δύναμη που έχουν οι αποφάσεις και την ανάγκη να παίρνονται με υπευθυνότητα και σοφία.
Μια τολμηρή στιγμή…
Όλες οι στιγμές μου είναι τολμηρές όταν έχω να συναναστραφώ με άλλους ανθρώπους. Κάθε συνάντηση φέρνει μια αίσθηση πρόκλησης. Είναι σαν να περπατώ σε λεπτό πάγο, όπου κάθε λέξη και κάθε κίνηση έχουν σημασία. Όμως, αυτή η τολμηρότητα με δυναμώνει, με μαθαίνει να ακούω περισσότερο και να κατανοώ καλύτερα τους άλλους. Μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις, ανακαλύπτω νέες πτυχές του εαυτού μου και γίνομαι πιο αυθεντικός.
Η στιγμή που αποφάσισες να λησμονήσεις κάτι από το παρελθόν:
Δεν σκεφτόμαστε το παρελθόν για να μην εγκλωβιστούμε σε ό,τι έχει ήδη περάσει και δεν αλλάζει. Το παρελθόν μπορεί να φέρει λύπη, απογοήτευση ή και τύψεις, που μας κρατούν πίσω και μας στερούν τη χαρά του παρόντος. Αν όμως εστιάζαμε μόνο σε αυτό, θα χάναμε την ευκαιρία να ζήσουμε το μέλλον με αισιοδοξία και ελπίδα. Το μέλλον είναι γεμάτο δυνατότητες και όνειρα που περιμένουν να πραγματοποιηθούν. Αν αφήσουμε το παρελθόν να μας καθορίσει, ίσως να μετανιώσουμε που δεν ζούμε το παρόν στο έπακρο, γιατί μόνο το τώρα μας ανήκει πραγματικά.
Εκείνη η στιγμή που σε πόνεσε…
Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια στιγμή που με πόνεσε βαθιά, γιατί όλα στη ζωή ακολουθούν τη φυσική τους πορεία. Ο πόνος, όπως και η χαρά, είναι μέρος ενός κύκλου που ορίζει η ίδια η ύπαρξη. Η ζωή γεννιέται, εξελίσσεται και κάποια στιγμή φτάνει στο τέλος της, όπως και ο θάνατος είναι αναπόφευκτο κομμάτι αυτής της διαδρομής. Αποδέχομαι τις αλλαγές, τις απώλειες και τα γεγονότα με σεβασμό, γιατί όλα έχουν νόημα μέσα στο μεγάλο αυτό ταξίδι. Έτσι, ο πόνος δεν μένει σαν τραύμα, αλλά γίνεται μια φυσική και αναγκαία εμπειρία που μας μορφώνει και μας δυναμώνει.
Η στιγμή που άκουσες μια σκληρή αλήθεια:
Πάντα περιμένω σκληρές αλήθειες από τους άλλους ανθρώπους, γιατί πιστεύω πως μόνο μέσα από την ειλικρίνεια, ακόμη και αν είναι δύσκολη, αποκαλύπτεται ο πραγματικός τους χαρακτήρας. Οι άνθρωποι που δεν φοβούνται να πουν την αλήθεια, ακόμα και αν πονάει, δείχνουν θάρρος και σεβασμό προς εμένα και προς τον εαυτό τους. Αντίθετα, αυτοί που αποφεύγουν την αλήθεια ή κρύβονται πίσω από ψεύτικες δικαιολογίες, αποκαλύπτουν μια αδυναμία ή έλλειψη ειλικρίνειας που με κάνει να αμφιβάλλω για την αξιοπιστία τους. Η σκληρή αλήθεια, όσο και αν πληγώνει, είναι πάντα η βάση για ουσιαστικές σχέσεις.
Η στιγμή που είπες: «Αυτή είναι η ομορφότερη στιγμή της ζωής μου», Η στιγμή που περιμένεις εναγωνίως στο μέλλον…
Θέλω να κερδίσω πολλά λεφτά, όχι μόνο για να απολαμβάνω τη ζωή μου και να προσφέρω όμορφες στιγμές στους φίλους μου, αλλά και για να βοηθάω πραγματικά ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Δεν με ενδιαφέρει να δίνω σε όσους απλά θέλουν να εντυπωσιάσουν ή να ακολουθήσουν ένα lifestyle χωρίς ουσία. Θέλω η προσφορά μου να έχει νόημα, να στηρίζει οικογένειες που παλεύουν για το καθημερινό τους ψωμί και να δίνει ευκαιρίες σε όσους παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο. Με αυτόν τον τρόπο, τα χρήματα που κερδίζω γίνονται πηγή χαράς και αληθινής αλλαγής.
Concept-Επιμέλεια: Βίκυ Μπαφατάκη
